Ja, ook ik ga naar de voedselbank!


Ik zal eerlijk zijn, over het publiceren van deze blog heb ik het meeste getwijfeld. Maar door een artikel in de Volkskrant heb ik toch besloten om hem te publiceren.

Ja, ook ik ga naar de voedselbank! En in deze tijd is dat helemaal niet vreemd. Mensen hebben vaak een bepaald beeld bij de klanten die naar de voedselbank gaan. En ja, ook ik heb die vooroordelen gehad. Maar er zijn heel weinig mensen die weten dat zij ook in aanmerking komen. Ik wist het tenminste niet. Achteraf gezien had ik al jaren geleden me kunnen aanmelden. De vaste lasten zijn tegenwoordig zo ontzettend hoog. Dat er helemaal niet veel ruimte over is om goed van te kunnen leven. En dan heb ik het nog niet eens over hoe duur de boodschappen tegenwoordig zijn. 

Er is een bepaalde grens die de voedselbank hanteert om ervoor in aanmerking te komen. Per huishouden staat een standaard bedrag vast  per maand wat je over moet houden als alle vaste lasten van je inkomen betaald zijn. Dat is € 120,- basis en per persoon rekenen ze € 80,- erbij. Dus ben je alleenstaand dan mag je al naar de voedselbank als je minder dan € 200,- per maand overhoudt.  Maar ben je een ouder of gezin met kinderen, dan loopt dat dus op. Ik ben een alleenstaande moeder met 4 kinderen. Dus dan mag ik niet meer over houden dan € 520,- per maand! Nou dat heb ik dus niet. Dus ik kom ervoor in aanmerking. Maar ik weet zeker dat er samen met mij veel meer mensen in aanmerking komen, die dit niet eens weten! 



Het is ook logisch. Ik had tenminste altijd een beeld bij “arme mensen”. Ik dacht altijd; ja, ik heb het niet breed, maar ik ben toch niet arm? Maar ik ben het eens anders gaan bekijken. Ik heb een maand lang eens in een schema bijgehouden wat ik per maand aan boodschappen kwijt was voor mij en mijn kinderen. En mensen die mij kennen denken nu meteen; O ja Judith weer met haar schema’s . Ik kwam dus uit op meer dan € 500,- in 1 maand. En daar zaten geen luxe dingen bij. Gewoon mijn basis boodschappen. Dat lijkt een heel groot bedrag per maand. Maar dat betekent dat ik dus € 20 over zou houden . Dan heb ik mijn vaste lasten betaald en mijn boodschappen gedaan! Maar ik kan niet sparen. Ik kan geen uitje naar een pretpark maken, cadeautjes kopen voor een kinderverjaardag word ook lastig. Laat staan een cadeau voor mijn eigen kinderen.

Dus…. Ja, ook ik ga naar de voedselbank! En ik ben er zo blij mee! De eerste stap was zeker niet makkelijk. En een bepaald gevoel moet je gewoon even opzij zetten of uitschakelen! Maar ik probeer er elke week weer een leuk bezoekje van te maken. En groot respect voor de vrijwilligers die elke week hun tijd en energie steken in hard te werken om alles tijdens de uitgifte in goede banen te leiden! Elke week zijn ze vrolijk en vriendelijk. Het personeel in de winkel kan hier zelfs nog een voorbeeld aan nemen! Het is geen self service zoals bij de Aldi. Je voelt je echt geholpen. Ze zijn er voor jou!

Dus ik hoop dat mensen de bepaalde vooroordelen opzij kunnen zetten over de klanten die naar de voedselbank gaan. Ik denk, nee, ik ben ervan overtuigt dat iedereen wel iemand in zijn naaste omgeving kent die onder die grens komt! En wellicht zelfs mensen van wie je het helemaal niet verwacht!

De link naar het artikel in de volkskrant: 

http://s.vk.nl/s-a4443846/